فهرست

داشتم به این فکر میکردم همه آدمها به اندازه ی سنشون منتظرن یه روز خوب بیاد ولی نمیدونم چرا نمیاد

آهای گیمرهای جوانتر کم سم و سال تر! شمایی که از زمانی که گیمر شده اید کمپانی کپکام را به عنوان شرکتی معمولی که بازی های بزرگ را خراب می کنید شناخته اید؛ این تمام ماجرای این شرکت نیست. این تمام کپکام نبوده است. حتی نمی توانید تصور کنید که کپکام په کمپانی بود. کپکام بی رقیب مطلق بود. کپکام فاتح بازار دنیا و قلب گیمرها در تمام دنیا بود. کپکام خیلی بزرگ تر از این بود که اکنون از آن شناخت دارید. حیف که آن دوره را از دست دادید. حیف…
می دانید عظمت یک شرکت یعنی چه؟ یعنی این که وقتی قصد خرید بازی داشته باشی نه به اسم آن کاری داشته باشی و نه تصویر روی جلدش. تنها و تنها وقتی که یک علامت زرد رنگ که نوشته CAPCOM را نمایش می دهد بر روی جلد ببینی همین برایت حکم خرید بازی باشد و کاری که به دیگر چیزها نداشته باشی. یعنی یک شرکت به قدری قوی و مورد اعتماد باشد که بازیباز با خود بگوید مهم نیست چه میسازد، قطعا معرکه خواهد بود. کپکام این طور سازنده ای بود. یک افسانه مطلق و یک حاکم بلامنازع در دنیای بازی های رایانه ای. این شرکت به حدی فرنچایزهای قدرتمند داشت و دارد که گمان نمی کنم سازنده ای تا این حد بازی مختلف در اختبار داشته باشد و قطعا بسیاری از شرکت ها حسرت داشتن حتی یکی از بازی های کپکام را می خورند در حالی که مدیران و سران نادان این شرکت نه تنها هیچ استفاده ای از این فرنچایزها نمی کنند بلکه دست به هر کدام هم که می زنند خرابکاری به بار می آورند. آن زمان ها لین شرکت Resif
Resident Evil ,Onimusha ,Dino Crisis ,Street Fighter ,Ōkami Devil May Cry  Monster Hunter ,Bionic Commando  ,Ghouls ‘n Ghosts ,Mega Man و کلی بازی بی نظیر دیگر می ساخت که واقعا نمی دانستیم کدام را بازی کنیم. بازی های این شرکت بنای بسیاری از برترین خاطرات ما در دنیای گیم را پایه ریزی کرده اند ولی اکنون تنها یک دنیا خشم و عصبانیت است که از آن داریم. مرز بین عشق و نفرت بسیار باریک است. همواره از کسی بیشتر ناراحت می شوید و می رنجید که بیشتر دوستش دارید و بیشتر عاشقش بوده اید. وقتی به حد تنفر از کسی که دوستش داشته اید برسید، آن تنفر دیگر خیلی از یک شخص که برایتان مهم نیست و از اون بدتان می اید، قدرتمند است و عمق دارد. ما عاشق کپکام بودیم. به واقع عاشق کپکام بودیم. روی اسم این شرکت تعصب داشتیم. اما گذر زمان کاری کرد که همان شرکتی که عاشقش بودیم اکنون نزدمان منفور شود و برایمان Umbrella Corps بسازد تا از اسم رزیدنت ایول استفاده کند. خیلی ناراحتم از این که از کپکام متنفر هستم اما مگر می شود جور دیگری هم باشم؟
-مگر این کمپانی لعنتی راه دیگری هم برایمان گذاشته است؟

0109ad3724d80e207e961d8763518167
چرا Devil May Cry را باید بدهند تیم دیگری بسازد؟ چرا نسخه پنجم Street Fighter با آن سیاست پول پرستانه منتشر می شود و یکی یکی شخصیت می فروشند؟ شاهکاری به نام Ōkami کجاست؟ Dino Crisis کجاست؟ چرا سال هاست خبری از بازی بینظیر Onimusha نیست؟ چرا نسخه شماره دار آخر Resident Evil را بسیاری از طرفداران بدترین می دانند؟ Mega Man کجا رفته است؟ چرا سازنده این سری باید برود در شرکتی دیگر Mighty No9 به یاد Mega Man بسازد؟ چرا Ghouls ‘n Ghosts در گرد و غبار تاریخ محو شده است؟ Bionic Commando تبدیل به چه افتضاحی شد در نسل هفتم؟ ایده ی ناب Shadow Of Rome  چی شد؟ تازه اینها تمام سوالات نیستند که از کپکام داریم. حالا می دانید که چرا ما قدیمی تر ها بیشتر از این کمپانی دلگیر و ناراحت و عصبانی هستیم؟ این شرکت رویاهای کودکی و نوجوانی ما را ساخت و بعد که بزرگتر شدیم، زد تمام آن ها را خراب کرد و فرو ریخت. چرا بهترین بازی کپکام در این مدت باید بازسازی همان رزیدنت اویل 1 باشد؟ چرا این نسخه خیلی می فروشد؟ چون هنوز هم همان نسخه اول از تمامی بازی های جدید این شرکت بهتر است. آن بازی یک وحشت بقای واقعی و ترسناک است نه یک شوتر سوم شخص با مهمات تمام نشدنی. آن را خالق این سری ساخته است یعنی استاد شینجی میکامی، پدر سبک وحشت بقا. چرا این سازنده نابغه باید 4 شاهکار در این سری بسازد و دو نسخه بی نظیر از Dino Crisis را برای کپکام بسازد و سپس کاری کنند تا شرکت را ترک کند؟ شخصی که در همین کمپانی ساخته و پرورده شده و در اینجا به عنوان یک نابغه بازیساز شناخته است، به محض این که می توانند سال ها از حضور وی بهترین استفاده را ببرند همان موقع کاری می کنند که وی برود؟ دودش در چشم چه کسی می رود؟ شینجی میکامی؟ خیر. وی ایده هایش و ذهن خلاقش و هنر خود را بر میدارد و می رود جای دیگر در حالی که از خدا خواسته هستند برایشان The Evil Within می سازد. عنوانی که از تمام نسخه های اصلی سری اویل در این سال های اخیر بهتر و زیباتر بود و دوباره یک وحشت بقای واقعی دیدیم. پس دودش در چشم کپکام می رود که البته حسابی هم رفته است. مگر شینجی میکامی جایگزین دارد که وی را از شرکت خارج می کنید؟ مگر پول نمی خواهید؟ مگر بازی های این سازنده همگی از نظر فروش فوق العاده نبوده اند؟ پس چرا؟ دلیلی آن لجبازی است.
سران نالایق و بی فکر کپکام فقط برای این که حرف خودشان باشد و بگویند شخصی مهم نیست، می ایند در لج و لجبازی این کار را انجام می دهند و تا سال ها به شرکت یک ضربه بزرگ می زنند که اثراتش را جندین سال بعد که می شود زمان حال می بینیم. نالایق تر از سران کپکام تنها سران شرکت هموطنشان یعنی کونامی هستند که از مدیران کپکام نیز بی فکر تر هستند. کدام عقل سلیمی نابغه ای بی تکرار مانند استاد Hideo Kojima را از دست می دهد؟ کوجیما می رود یک شاهکار دیگر مانند Death Stranding می سازد که دنیا را با تریلر خود مبهوت کند و کونامی بازی زامبی متال گیر معرفی می کند تا مثلا میراث کوجیما را خراب کند و نشان دهد مدیران حرف اول و اخر را می زنند، تنها و تنها به خاطر لجبازی های کودکانه. شرکتی که می توانست با Silent Hills دوباره محبوب قلب ها شود، آن بازی را کنسل می کند و کوجیما را کنار می گذارد تا متال گیر نیز نابود شود و به دست زامبی ها بیافتد. بگذریم.. امروز بحث بر سر کونامی نیست، هر چند که آن کمپانی نیز مطلبی مانند این را جداگانه می طلبد.

wiki-background
رفتن میکامی تنها اشتباه بزرگ و تاثیرگذار کپکام نبود. یک نابغه دیگر به نام هیدکی کامیا نیز این شرکت را ترک کرد. شخصی که خالق فرنچایز بی نظیر و فوق محبوب Devil May Cry بود و در نسخه های عالی رزیدنت ایول نیز همکاری کرده بود. او نیز مانند استاد میکامی برخی از برترین عناوین تاریخ این کمپانی را برایشان خلق کرد، حتی بهتر است بگوییم برخی از بهترین عناوین تاریخ بازی های رایانه ای را. چطور ممکن است یک کمپانی، فردی را داشته باشد که عنوانی مانند Devil May Cry و شاهکاری مانند اکامی خلق کند و بعد هم به راحتی بگذارند برود و وی را کنار بگذارند.کپکام و مدیران نالایقش اگر ذره ای از حماتشان کم می کردند این طور نمی شد و بازیسازهای اصلی و قدرتمندشان شرکت را تر ک نمی کردند تا برای بقیه شاهکار بسازند مانند بایونتا. اما به جای این موارد، کپکام گیر داده است به پشت سر هم منتشر کردن عنوانی که از آن بی هدف تر دیگر وجود ندارد و در هر نسخه بی هدف تر از قبل نیز می شود، یعنی بازی ددرایزینگ. رفتن میکامی و کامیا و بسیاری دیگر از نوابغ کپکام چیزی نبود که برای کپکام جبران شود وطی چند سال چنان چوبش را خوردند که معنای واقعی از عرش به فرش رسیدن را تجربه کردند.
اخیرا در مطلب زیبایی در مورد شرکت کپکام بخش بسیار جالبی را دیدم که کاملا حرف دل همه ما را زده است و بد نیست تا آن را برای شما نیز نقل قول کنیم: ” سیاست های اشتباه و کاملا پول پرستانه این شرکت بدون هیچ توجهی به خواسته بازیبازها و طرفداران، کاری کرد که در یک نسل عنوانی مانند رزیدنت ایول را نابود کرد و به جایی رساند که اکنون دوباره این شرکت برود نسخه ۱ بازی را بازسازی کند! کاری کرد که دویل می کرای را کلا بدهند به یک استودیوی دیگر بسازد و از نو سری را ریبوت کند. کاری کرد که نام اونیموشا کلا فراموش شود. کاری کرد که اکنون خیلی ها اصلا نمی دانند داینوکرایسیس چه بوده است. کاری کرد که بایونیک کماندو تبدیل به یک بازی سطح پایین شود. کاری کرد که شاهکاری مثل اکامی فقط چون کم فروخته بود کلا فراموش شود و دیگر ساخته نشود. کاری کرد که نسخه اخیر استریت فایتر تقریبا به یکی از بدترین نسخه ها از نظر نوع عرضه و رضایت طرفداران تبدیل شود. اینها دسته گل هایی بود که طی یک نسل کپکام آن قدر سریع به اب داد که هر چه طی سال ها رشته بود سریعا پنبه شد و اعتبارش را از دست داد. می دانید کپکام می توانست چگونه باشد؟ کپکام اگر نابغه ای مانند میکامی را حفظ می کرد اکنون سری رزیدنت ایول عناوینی با کیفیت نسخه چهارم و اویل ویتین برای ما همراه داشت. اگر نابغه ای مثل کامیا را حفظ می کرد اکنون بایونتا برای کپکام بود و شاهکاری مثل اکامی ساخته می شد. این شرکت می توانست محبوب ترین کمپانی دنیا باشد همانطور که قبلا بود. هیچ شرکتی مانند این شرکت آی پی های غول پیکر در اختیار ندارد و البته هیچ بازیسازی هم مانند این شرکت نمی تواند این گونه در یک نسل این همه گند کاری با آن آی پی ها به راه بیاندازد.”
با توجه به مواردی که مطرح شد حتما کاملا متوجه شده اید که حتی نباید ذره ای هم فکر نکنید که این استودیو بدشانس بوده است و حتی ذره ای قضا و تقدیر و اتفاقات برای این شرکت بد رقم خورده است، خیر! این طور نیست. 100 درصد تاوان هایی که اکنون در این سال ها کپکام پس داد و پس می دهد، نتیجه مستقیم بی لیاقتی و بی کفایتی مدیران این شرکت بوده است که نه تنها اعتبار و سود بسیار زیادی که می کردند را از دست دادند بلکه به ما هم ضربه زدند و ما را از تجربه بسیاری از بازی های خوب محروم کرده و یا به حدی عنوان بدی  منتشر کرده اند که عناوین خوب آن فرنچایز هم از یادمان رفته است. کپکام راه را غلط رفت.

untitled

بدجوری هم غلط رفت. اکنون دیگر آن استودیویی که ما با دیدن علامتش بازی را می خریدیم که نیست، هیچ، تازه وقتی علامت آن را ببینیم ممکن است درنگی هم بکنیم و کمی برویم در مورد ان بازی تحقیق کنیم. باور کنید که این ها که می گویم از غمی است که دارم. نه این که با این شرکت دشمنی داشته باشم. نه دوستان. من با بازی های این کمپانی بزرگ شده ام و محبوب ترین شرکت دنیا برای من و خیلی های دیگر بوده است اما حقیقت را نمی شود پنهان کرد. وقتی شرایط خوب است می گوییم خوب است و بدی را نیز نمی شود کتمان کرد. گاهی به این فکر میکنم که ایا می شود یک بار دیگر عنوانی از شاهکار Onimusha را تجربه کنم؟ ایا می شود Dino Crisis را با کیفیت نسل 8 ببینم؟ باور کنید که اینقدر از خرابکاری این شرکت می ترسم که راستش را بگویم ته دلم ترجیح میدهم کپکام همان بازی های قدیمی مثلا 3 گانه اونیموشا یا دو بازی Dino Crisis را ریمستر کند تا این که برود به سراغ ساخت نسخه جدید. وای که حتی تصور این که 3 نسخه اونیموشا برای نسل 8 معرفی شود دقیقا همان حس و حالی را دارد که فهمیدیم 3 بازی بایوشاک به نسل 8 می ایند، تازه این جذاب تر هم هست زیرا بازی های کپکام برای نسل 5 و 6 هستند و خیلی بازی کردنشان در نسل 8 و با کیفیت بالا خاطره انگیز می شود و کاملا ما را به کودکی می برد. اگر این عناوین بازسازی شوند آن گاه است که بازیبازهای جدید بگویند “وای! کپکام اینها رو می ساخته؟!”. بله دوستان. این بازی ها را داشته است و داشته ایم. عناوینی که سال ها و سال ها و نسل و نسل ها که از پس هم می ایند و می گذرند هم نمی تواند آن بازی ها را از ذهن و دفتر تاریخ حذف کند. نمی دانم و نمی دانیم که در آینده سرنوشت این کمپانی و بازی ها و فرنچایزهای بسیار محبوبش به کجا خواهد رسید؟ نمی دانم که ایا اصلا امکان این وجود دارد که دوباره بازی های بزرگ قدیمی این شرکت را تجربه کنیم آن هم با توجه به مسیر اشتباه کپکام؟ شاید کمی با دیدن نمایش های نسخه هفتم رزیدنت ایول ارام تر شده باشیم زیرا با این که خبری از شخصیت های نام اشنای سری در ان نیست اما گویا کپکام دارد دوباره یک وحشت بقای واقعی می سازد و نمایش های بازی به واقع ترسناک و دلهره انگیز بوده اند. ایا باید امید داشت یا خیر?
بله انسان به امید زنده است.

telecharger-okami-pc
به امید روزی که باز هم به کپکام بگوییم “دست خوش، عالی بود” و دوباره در محافل گیمی و دوستانه به هم بگوییم “دم کپکام گرم، عجب چیزی ساخته!”… شاید این روز بیاید، شاید…
اما به اندازه ی تمام ساعات عمرمون منتظر بودیم یک روز خوب بیاد ولی نمیدونم چرا نمیاد….
حیف …

اشتراک گذاری این نوشته »
درباره نویسنده گیم پلی ایران
5 دیدگاه
  1. مهدی آگوست 19, 2017 at 12:43 -پاسخ

    عالی بود

  2. Talos of Atmora آگوست 31, 2017 at 17:14 -پاسخ

    متاسفانه با خراب کردن عنوان های مثل Shadow of Rome که هنوز هیچ رقیبی نداره و حتی در در این نسل هم بازی زیبا و فانی هست و همینطور بازی remember me که طراحی و ارت بازی در هیچ جایی دیده نمیشه و و و …. کپکام نامی شد در تاریخ

  3. محمد اکتبر 2, 2017 at 05:59 -پاسخ

    به نظر من زیادروی کردید به هر حال ممکنه یه سری اتفاقات افتاده باشه که ما خبر نداریم من خودم با بازی های مگامن و devil may cry خاطرات زیادی دارم به هر حال ما باید تغییر رو بپذیریم حتی اگه بدترین بازی تاریخم ساخته بشه یکم به تلاش سازنده ها توجه کنید اگه بازیشون خوب نبود اینجوری دیگه زیر پا لهشون نکنیم????

  4. سیاوش رجب پور اکتبر 5, 2017 at 23:34 -پاسخ

    یادش بخیر چه دورانی بود 🙁
    مرسی از این یادداشت بی نظیر و بی نقص!

  5. لیزر موهای زائد دسامبر 9, 2017 at 14:40 -پاسخ

    سلام.مطالب سایت عالیه.ممنون از سایت مفید شما.موفق باشید.

یک دیدگاه بگذارید

ایمیل شما نمیتواند منتشر شود